Great Ocean Road - Victoria, Australia

Iedereen die een langere tijd in Australie is geweest, kent de Great Ocean Road. Het is dan ook een toeristisch gedeelte van de Oostkust (dat heeft zo zijn voor- en nadelen). We rijden met onze Britz Campervan de volledig kustijn af die vlak naast de kustlijn en prachtige kliffen loopt van Lorne tot Apollo Bay. Daarna volgen enkele kleine dorpjes langs de kust en we rijden tot Port Campbell.  Van daaruit gaan we de 12 apostels en andere prachtige steenformaties be-'wonderen'.

Het eerste stadje waar we even stoppen in Torquay, aha... Daar komt die naam dus vandaan op Ripcurl kleding?! Dit is het surfmekka (alias surfcity)  met als centraal punt een shoppingcentrum waar de bekendste surfmerken elk hun conceptstore heeft. Vlakbij is Bells Beach waar er jaarlijks surfkampioenschappen gehouden worden. In eerstkomende kuststadjes  op de route passeren we alleen maar, een betaalbare kamping vinden is hier en nu (piekperiode wegens schoolvakantie) een onmogelijke zaak. Uiteindelijk moeten we 50$ voor één nacht neerleggen voor een stukje gras tussen 2 cabines... Pff deze campingprijzen doen even vrezen dat dit een héél dure trip gaat worden. Gelukkig ontmoeten we een belgisch koppeltje die uit de andere richting komt en ons vertelt dat er iets verder in het Otway natuurpark naast de Great Ocean Road ook gratis kamping is. Ongelooflijk maar waar, deze belgen wonen ook nog eens in dezelfde stad als ons, ongelooflijk hoe klein de wereld is! 

We trekken verder langs de kust, trekken het natuurpark in voor enkele watervallen, één tripje naar Mariners waterval is echt super... de waterval zelf was  niet zó impressive, maar de wandeling ernaartoe in de jungle wél! Zelfs de kinderen vinden het spannend om onder de palmbomen en op de kleine padjes te lopen en als climax de waterval en lagoon te zien. Zonder kinderen was dit absoluut ook mega romantisch geweest ;-). Op onze uitstappen zien we massa's koala's in het wild. De beste plaats om Koala's te zien was op de weg naar Cape Otway.  Hadden we dat eerder geweten, waren we natuurlijk niet naar het reservaat met beschermde koala's geweest ;-). Ach, voor de kids, hoe meer Koala's hoe beter... We kamperen op 2 prachtige  plekjes gratis en voor niets rond Apollo Bay: Blanket Bay en Johanna Beach. Een echte aanrader voor wie van plan is de Great Ocean Road te doen met campervan of tent. 

In Apollo Bay blijven we dan ook enkele dagen hangen, een populair surfstrand met leuke golfjes, dus we huren een surfplank. Hugo staat al na een uur op zijn plank en ramt mijn been bij het showen ervan. Voor de rest, was deze neiuwe surfervaring gewoon weg: Super! 

Als apotheose, gaan we naar de 12 apostelen, the Arch en loch Ard Gorge... Prachtig prachtig prachtig. Moeilijk te beschrijven, je moet het gewoon ooit gezien hebben. En niet zoals zovele chinezen die met de bus 5 min. op elk punt worden afgedropt om een foto te trekken en weer in hun aircobus te kruipen. Het is echt de moeite geweest de mooie plekjes rustig te bezichtigen en tussendoor te relaxen op het strand met vele ijsjes, aussie bbq etc.

In Melbourne city sluiten we onze oostkust ervaring af in de (volgens ons) beste bar in Ozzie, we gaan naar Little Creatures, de Melbourne versie, waar we het bier drinken dat in Fremantle (Perth) gebrouwen wordt.

Back in Perth. Allerlaatste dagen in Oz!

We kunnen het bijna niet geloven, maar het zijn al onze laatste dagen in Australië. We hebben ons in die 2 maanden geen enkele minuut verveeld! Het was gewoon geweldig en eerlijk... ook bijzonder druk met de twee kiddo's.  Luiz spreekt absoluut nog niet over naar huis gaan... Juliana daarentegen, zij is al enkele dagen over "Dèndermonde" bezig, haar kamer, haar bedje, haar speelgoed, ons 'huis',  wat allemaal tot de verbeelding spreekt na 2 maanden samen zijn op enkele vierkante meters.  Het is echt fijn om zo'n lange vakantie te hebben met heel het gezin. Australië is daar echt het ideale land voor. We blazen uit aan de rivier in Perth tijdens een zwoele 37°C, voor we aan de vermoeiende terugreis beginnen. Het vooruitzicht op -6°C in België maakt ons knorrig, maar zorgt er ook voor dat we deze ontsnapping aan de koude winter naar waarde schatten. En nog niet te spreken over de quality time met de kids, zoveel tijd gehad om samen te spelen, te eten en te genieten in openlucht. Deze ervaring was onbetaalbaar! 

(Figuurlijk dan, aan de slechte euro en de kosten proberen we zo weinig mogelijk te denken ;-))

The End

Aangekomen in Melbourne. We verblijven een dikke week op appartement in de stad, in st kilda. Wat een toffe afwisseling om midden in de stad te verblijven en het hectische leven terug mee te maken. Melbourne centrum is maar 15 min met de tram en in st kilda valt ook heel wat te beleven: leuke bars, best coffee in town, sushi, beach, surf,... Elke dag doen we een uitstap. Vanuit federation square zijn we op wandelafstand van Melbourne aquarium, wel leuk voor de kids, met massa's haaien en gigantische manta's. (Voor ons voldeed het niet aan de verwachtingen en een veel te hoge toegangsprijs. Het Palma de Mallorca haaien-aquarium is groter en mooier.)

Het weer valt wat tegen, maar we willen niet met de kids binnen blijven, dus doen we ook het Science works museum, de technopolis van Melbroune mag je wel zeggen. De blikvanger was zeker de mini-Melbourne-stad  in lego. Omdat het weer hier zo snel verandert (4-season-in-1-day), wagen we ons toch aan een fietstocht langs de kust. Iedereen moet zijn fietshelm op en weg zijn wij. Van de ene playground naar de andere, langs een perfect aangelegd fietspad naast de zee... Eindelijk zien we ook eens een windsurfer tussen de vele kiters. De windsurfclub die we in het zuiden van Mebourne tegenkomen is niets speciaals... En de condities te vergelijken met donkmeer :-) maar toch... Hugo mist zijn surfplank.

Phillip Island & Australian Open

We ruilen de gezellige en comfy appartementen in Melbourne in voor een kleine campervan van Britz om Phillip Island en de Great Ocean Road te verkennen. Op Phillip Island gaan we naar de wereldberoemde pinguins kijken die snachts uit de oceaan komen en naar hun nest in de duinen gaan... 1000den mini pinguins die in groepjes van enkele 10tallen een lange weg afleggen uit de oceaan naar het land. Knap, maar WTF?! Absoluut geen foto's toegelaten en zoveel pinguins er zijn, zoveel chinezen zijn er ook voor deze attractie. (mmm, geef ons maar het iets minder toeristische gedeelte van Australie). Het Koala reservaat doen we ook en we wandelen tussen de eucalyptus bomen met de kids. Juliana vindt het geweldig om haar knuffelbeer-koala hier ook eens echt in de bomen te zetten.

De volgende dag is het de eerste ronde op de Australian Open. Hugo ziet het zitten om met de campervan Melbroune city terug binnen te rijden voor deze grand slam mee te pikken... En ja het was het zeker waard. We kopen een ground pass en kunnen zo Rochus en Wickmayer live zien spelen. Kim speelt in de RodLaver arena en wint (natuurlijk). Juliana en Luiz vinden het super op de Australian open en supporteren als gekjes. Al zijn ze vooral geinteresseerd in de vele gadgets die de sponsors weggeven rond de courts en de balspelen voor de kids... 

Xmas down under!

We maken ons klaar voor een aussie kerstweekend aan het strand. Eerst lekker surfen en op kerstavond houden we een spontane apero on the beach bij een prachtige zonsondergang. De andere windsurfers en kiters brengen ook een flesje en wat hapjes mee, de voeten in het zand, .... het wordt een leuke avond! In de camping proberen we nog een kerstdiner in mekaar te steken, terwijl Hugo in the mood is om Santa te spelen.... De kinderen krijgen hun kerstkado's van papa Santa (daar gaat de mythe). 

Hot hairblower in ya face!

We kamperen nog eens twee nachten op de surfspot in coronation en het begint te wegen... ' t is overleven hier zonder enige voorziening, de frigo werkt bijna niet door de hitte zodat vlees en fruit snel rot is. Wij zijn dan ook niet de "echte" goeduitgeruste kampeerders met zonnepanelen, solarshower en blikken voedsel in voorraad. Nee, wij proberen ook hier elke dag vers te eten... Op het warmste is het hier in Gerladton 43°C, broeiend heet met een sterke wind die lijkt op een haardrogerstorm. Echt niemand die nu nog weet waar kruipen... Bovendien is dit geen seabreeze, maar een warme easterwind, niet goed om te surfen. De kids vedragen de warmte goed, al doen ze wel wat zotjes. In de camper vinden we vlak voor zonsondergang een grote spin. Ze was net binnen, grrr je mag er niet aan denken dat dat beest op je kruipt als je aan t slapen bent. Naast ons hebben de belgen plaatsgemaakt voor een bende Zwitsers en luiz en juliana krijgen zelfgemaakte kado's van het meisje: een zelf gebreide haarband voor Luiz en een mutsje voor Jules, de klaspop. 

Stinky, but windy Lancelin!

De windstatistieken zien er niet zo goed uit, dus vertrekken we naar het zuiden, terug naar het dorpje Lancelin. De wind is er niet veel beter, maar het is hier koeler. De kinderen hebben het ook naar hun zin en ze kunnen op de mooie rig area spelen. Voor de eerst keer gaan we naar de duinen in Lancelin en checken we het sandboarden: cool!   

Op oudejaarsavond hebben we een klein incidentje. Hugo legt op zijn eentje de volledige watervoorziening van de camping plat. We vertrokken nog even naar het strand met de camper en de electriciteitskabel hing nog vast... Resultaat: de waterkraan uit de grond getrokken en een mooie fontein! Een loodgieter op de camping was eerst niet van plan om de kraan te herstellen, maar uiteindelijk kon hij het toch niet laten en gelukkig hadden we net voor de meisjes hun gingen klaarmaken voor oudejaar een nieuwe kraan geïnstalleerd en had iedereen terug water.  Op oudejaar eten we traditiegewijs crayfish (kreeft) jammie! Hier in Lancelin zitten we aan de bron, dus ja. De overgang naar 2012 was héél rustig, de kids deden een paar toneeltjes, drank genoeg en iets na middernacht lagen we al te slapen.  Maar wij hadden een groot voordeel, terwijl vele europeanen hun roes nog aan het uitslapen waren, zaten wij lekker fris al aan de oceaan. De komende twee dagen gaat het nog goed waaien in Lancelin en we hebben nog enkele perfecte windsurf-sessies.  Een mooie afsluiter van ons surfverhaal, want vanaf nu zullen we een heel ander Australie ontdekken... 

Upsizing to apartment in Fremantle (Perth)

Wooohw wat een luxe! Nadat we de camper terugdoen en de valiezen herverdelen verkennen we het appartement in Fremantle, een prachtig deel van Perth, met mooie havens, shopping en een coffee-strip! Effe downsizen is great, want als je dan naar je gewone luxe leventje gaat is dat zoooo super. Slapen in een echt bed met heerlijke lakens, een keuken, een tv, een sofa die je s avond niet moet ombouwen tot een bed, een propere douche, geen zand tussen de tenen. Heaven! Ons windsurfmateriaal en een deel van de valiezen laten we achter bij HC, Camille en hun baba Ana Betty Ulla. Het einde van onze windsurfvakantie dus. Ai ai we zullen het missen. We drinken de pijn dan maar weg, samen met onze nieuwe belgische kite vrienden Tim, Veronique, Arno en Manu die nu ook in Fremantle zijn en we leerden kennen in Coronation. We gaan samen naar een mega toffe bar Little Creatures in Fremantle. De kids kunnen er spelen in de zandbak, terwijl wij een huisgebrouwen pilske drinken met zicht op de haven. 

Vrij 6/1

Back to the city of Melbourne!

We vertrekken naar Melbourne met Tiger Airways. Een low cost maatschappij zoals Ryanair en we zullen het geweten hebben. Eerst laten ze ons weten dat we 5kg overgewicht hebben, omdat de buggy bij hen check-in bagage is en geen handbagage... Da's dan 100$?! Dat betalen we natuurlijk niet, die trucken kennen wij al, gewoon 5kg kleding van onze valies in onze handbagage, ha ha. Ondertussen  aan de check-in staat nog een Vlaamse vrouw, Greet, die al 30 jaar in Fremantle woont (waarschijnlijk had ze ons herkent aan de vlaamse scheldwoorden ;-)). Ongelooflijk hoeveel Vlamingen we al ontmoet hebben in West Australië, waarschijnlijk een 30-tal. Al zijn er nog steeds meer zwitsers en duisters bij de europese toeristen. 

We zitten nog niet op het vliegtuig als we een tweede anekdote kunnen vertellen over Tiger Airways. Ze laten ons door de gate gaan... Maar er was nog geen vliegtuig. Dus moesten we de hele toer opnieuw doen, met 40kg handbagage rond ons, twee kiddo's, hup nog eens door security.... My god! 

Aangekomen in Melbourne valt de electriciteit in de luchthaven ook nog eens uit, waardoor we een uur op onze valiezen moeten wachten, maar hé we zijn heelhuids aan de andere kant van Australie geraakt!

Er is nog steeds veel wind in Geraldton! We like! 

Elke dag is bijna dezelfde. We windsurfen van 's middags tot 's avonds en tussendoor socializen we met andere duitse, aussie en belgische surfers en kiters. We slapen af en toe op de "echte" camping maar om geld en tijd te sparen, blijven we ook enkele nachten op de surfspot zelf slapen (coronation beach). Een typische dag op deze surfspot gaat als volgt...

's Avonds sluiten we de dag traditoneel met een frisse pint. Na een heerlijke dag surfen, zijn we moe en voldaan, liggen onze handen open, zijn onze armen net iets langer en smaakt onze frisse aussie pint zoveel beter dan thuis! We hebben al een 5-tal biersoorten getest (VB, Tooheys, Coopers, Golden xxxx, Emu) en het smaakt nog steeds naar meer. Wijn drinken we hier bijna niet, de Jacobs Creek is hier duurder dan in België. Voor 6 pintjes betalen we hier 15 AUD, zo'n 12€. Na het pintje koken we voor het donker is, want hier op de surfspot verlichten alleen de sterren de nacht (prachtig) en komen de slangen piepen. Dus koken we snel snel, maar wel altijd vers op onze 2 gasvuurkes en bouwen we de camper om tot slaapplaatsen. We nemen afscheid van de speelkameraden van onze kids en gaan slapen... relaxt en voldaan!

 

Coral Bay, zoals de naam zegt...

Coral Bay is een piepklein stadje ten noorden van het schiereiland en de shark bay area in West Australië. Dit stadje leeft duidelijk vooral van het toerisme. Op het strand weet de kajakverhuurster ons te vertellen dat er geen echte school is hier, maar wel een schoolgebouw waar de kinderen school krijgen via het internet. De kinderen dragen dan ook gewoon een uniform zoals alle andere "echte" scholen. Wij blijven hier alleen vandaag en hebben een rustig dagje op de mooie groene kamping incl. palmbomen en kuif-duifjes, de kinderen spelen en maken een aussie vriendje " Kay". Naast een mooi resort (dat ook dienst doet als bottle shop), een tankstation en wat emu's in de straat is er niet veel te beleven, dus is het strand de beste plaats om uit te hangen. Hugo vindt de glass-bottom kajak wel leuk voor met de kids en ik ga voor de stand up paddle. We zien enkel kleine visjes en weinig koraal, niet echt vergelijkbaar met de kleurige visjes aan het Ningaloo reef. 

's Namiddags rijden we door richting Denham, een 4 uur rijden. Alleen misrijden we ons maar liefst 100km door naar een afgelegen camping op zoek te gaan. Feeuw, op die zandweg werden we allevier doorheen geschud gedurende een dik uur en halen de hoofdweg terug maar juist voor Kangoeroe-time start (vanaf zonsondergang is het op de meeste wegen hier uiterst gevaarlijk omwille van de vele kangoeroes). We gaan dan maar overnachten op de eerste camping (hamilton) die we zien. Het lijkt een goede keuze, want er zijn maar enkele gasten, dus het is er heerlijk rustig, het park is super super proper en mooi aangelegd.... En... We kunnen er op een van de mooiste locaties genieten van een maansverduistering (eclips). Prachtig! Het is zoals een scene in "Priscilla in de desert" wij alleen met de camper, enkel bush, desert en een volle maan die langzaam verdwijnt.

Monkey Mia and the crazy dolphins

Reeds sinds de jaren '60 komen in Monkey Mia steeds dezelfde dolfijnen naar de kustlijn. Dit mooie strand en kristalhelder water is de ideale trekpleister voor iedereen die in een natuurljke omgeving, maar toch van heel dichtbij dolfijnen wil zien. We zijn vandaag te laat voor een van de feedings van de dolfijnen, dus gaan we maar eens afkoelen in de zee (is wel nodig, het zand is branderig heet en de hitte is niet te houden), we zwemmen al een tijdje als er een dolfijn mama en baby vlakbij passeert... Juliana zet het op een krijsen van het schrikken. Morgen dan maar tweede poging en dan kunnen we de kids ook beter voorbereiden. 

We zijn blijven slapen aan het strand van Monkey Mia en staan om 6u30 op om zeker als eersten de dolfijnen te zien. De voeding start om 7u30, Juliana en Luiz wachten geduldig tot de ranger iedereen toelaat naar de kustlijn te komen, waar de dolfijnen eten krijgen. Alles is perfect georganiseerd, dus wel commercieel, maar het blijft een leuke ervaring. Er zijn 2 baby dolfijnen van enkele weken oud,  we zien ze samen met hun mama's zwemmen, spartelen eigenlijk want ze gaan nog alle kanten uit. Er is 1 dolfijn die wel lijkt op een circusartiest, Puk heet hij. Puk legt zich op zijn zij aan de kustlijn zodat hij ons allemaal goed kan bekijken. We kunnen recht in zijn ogen kijken, vlakbij. Puk is het meest gewend aan deze toeristenattractie,  hij neemt zelfs fotoposes aan (zie foto). Als de rangers er zijn met de visjes, kiezen ze er enkele mensen uit om de dolfijnen te voeden. Juliana en Luiz mogen samen een visje in de muil van de dolfijn leggen, ze zijn zó fier!

's Namiddags rijden we terug naar Geraldton, hopelijk is er wind en kunnen we de rest van de week windsurfen.

Geraldton, Coronation Beach

Voorlopig nog geen wind op Coro, alleen jetski's, kajaks en golfsurfers op het water. Juliana heeft een Dora bodyboardje gekregen en ze amuseert er zich mee in de mini golfjes. We parkeren de camper met zicht op zee en zoals alle windsufers en kiters (dit is hier echt het windsurfmekka)  wachten we geduldig op de wind terwijl we genieten the ocean view. zonder wind is het strand de ideale speeltuin, de kids bouwen zandkastelen en ik maak een copy van de waterschildpad die we in Exmouth zagen. 

Jiieehaa er is wind! Woensdag surfen met een 5.2 zeil dat we nog snel gaan kopen zijn in de 'Surf'nSail' shop in Geraldton city. Donderdag en vrijdag hebben we dat zeil al niet meer nodig, er varen we met de 4.7 en 4.0! Oh jeh!

Er zijn vooral europeanen aan het windsurfen op Cornation beach. Enkele aussies, maar de zwitsers zijn in de meerderheid. Wat doen die Zwtsers toch op de meren? Die hebben zelfs geen zee, maar ze hebben wel een wereldkampioene Laure Trebaux (sui-4) ... Deze Laure surft ook op Coro en we zien enkele mooie freestyle sessies